Ο δεύτερος πλανήτης του Ηλιακού συστήματος έχει πολλά μυστικά, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζει ιδιαίτερα η ατμόσφαιρα της Αφροδίτης, η οποία αποτελείται κυρίως από διοξείδιο του άνθρακα και άζωτο. Η πυκνότητα της ατμόσφαιρας είναι τόσο υψηλή, ότι η πίεση επάνω στον πλανήτη αποτελεί 93 ατμ. (93 φορές υψηλότερη από αυτή της Γης). Πολύ υψηλή είναι και η θερμοκρασία στην επιφάνεια της Αφροδίτης – περίπου 465 βαθμούς Κελσίου, η οποία είναι μεγαλύτερη και από αυτή του Ερμή, ο οποίος βρίσκεται σχεδόν δύο φορές πιο κοντά στον Ήλιο. Τέτοιες συνθήκες δυσκολεύουν σημαντικά την λειτουργία των μηχανισμών, ο χρόνος λειτουργίας των οποίων αποτελεί περίπου μια ώρα και μετά από αυτό χαλάνε.

Παρόλο που υπάρχουν τέτοιες διαφορές στο κλίμα της Γης και της Αφροδίτης, οι ατμόσφαιρες και των δυο πλανητών έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά. Ας αρχίσουμε από το γεγονός ότι στο παρελθόν στην Αφροδίτη, σύμφωνα με τα δεδομένα που ελήφθησαν προς το τέλος του προηγούμενου έτους, οι συνθήκες ήταν πολύ όμοιες με αυτές της Γης. Και τώρα οι ερευνητές βρήκαν ακόμη μια ομοιότητα: οι πλανητολόγοι με τη βοήθεια του μηχανισμού-εξερευνητή Venus Express αποκάλυψαν στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης ομάδα υδροξειδίου (ΟΗ). Την μοναδικότητα του συμβάντος επιβεβαιώνει το γεγονός ότι για πρώτη φορά αποδείχθηκε η ύπαρξη τέτοιου είδους ένωσης στην ατμόσφαιρα ενός άλλου πλανήτη. Πρέπει να σημειώσουμε, ότι στην ατμόσφαιρα της Γης το υδροξείδιο βρέθηκε σχετικά πρόσφατα – το 1948, χάρη στην μελέτη του παράξενου φαινόμενου φωτοβολίας των άνω στρώσεων της ατμόσφαιρας. Παρόμοια τεχνολογία χρησιμοποιήθηκε και στην εξερεύνηση της Αφροδίτης – με τη βοήθεια εγκατεστημένου επάνω στο μηχανισμό Venus Express φασματόμετρου Visible and Infrared Imaging Spectrometer (VIRTIS) ανακαλύφθηκε η ύπαρξη της ομάδας υδροξειδίου στο ύψος περίπου 100 χλμ. πάνω από την επιφάνεια του πλανήτη.

Κατά πάσα πιθανότητα, το μόριο του υδροξειδίου επηρεάζει σημαντικά τη σύνθεση της ατμόσφαιρας πολλών πλανητών, όμως είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποκαλυφθεί η ύπαρξη αυτής της ένωσης. Για αυτό το λόγο γινόταν η εξερεύνηση της σκοτεινής πλευράς της ατμόσφαιρας της Αφροδίτης, και συγκεκριμένα, των φασματικών γραμμών νυχτερινής φωτοβολίας.

Η αποκάλυψη στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης της ομάδας υδροξειδίου μας επιτρέπει να μιλάμε για ακόμη μεγαλύτερη ομοιότητα με την ατμόσφαιρα της Γης. Όπως υποψιάζονται οι πλανητολόγοι, η ύπαρξη του μορίου δίνει την πιθανότητα στην ύπαρξη και άλλης συνηθισμένης για μας ένωσης – του Όζοντα. Ο όζον, με τη σειρά του, επίσης επηρεάζει κατά μεγάλο βαθμό τη σύνθεση της ατμόσφαιρας των πλανητών, αφού απορροφάει την υπεριώδη ακτινοβολία και άρα, αλλάζει με άμεσο τρόπο το κλίμα τους. Όπως φαίνεται, η ένωση ΟΗ είναι "υποχρεωτική" και για άλλα αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένου και του Άρη, όμως αυτή η υπόθεση πρέπει πρώτα να ελεγχθεί, μέσω της συλλογής και ανάλυσης των γεγονότων. Όμως ήδη από τώρα είναι προφανές, ότι η ομάδα του υδροξειδίου είναι ικανή να αλλάζει αισθητά τη σύνθεση της ατμόσφαιρας των πλανητών: στην περίπτωση γήινης ατμόσφαιρας η ένωση είναι "υπεύθυνη" για καθαρισμό της από διάφορους ρύπους, συμπεριλαμβανομένου και αυτών που έχουν βιολογικό χαρακτήρα.

Έτσι, η ύπαρξη ή η απουσία ενός ασήμαντου με τη πρώτη ματιά μορίου αλλάζει σημαντικά το κλίμα των πλανητών, υποστηρίζει ή, αντίθετα, δημιουργεί απαράδεκτες συνθήκες για τη δημιουργία της ζωής.

  Πηγή: physorg.com